بعد از دو هفته رفتم مدرسه . مثل هميشه ديدن بزرگهای فردا و خدايان امروز پُرم کرد .
دارم کم کم به اين حقيقت تلخ ايمان ميارم که بچه بودن اونم تو اين دنيای ناامن خيلی طاقت فرساست .تو خودخواهی و خالی بودن بزرگترها . ولی واقعأ لذت بخش که بهشون بفهمونی که دنيای آدم بزرگا زياد هم جالب و رويايی نيست .و اينکه هرکدوماشون يه خدای کاملن ! همينکه که از اعتماد کردن نميترسن . کينه ندارن و بدون نيرنگ و ............ و اينکه خودشونن .فکر می کنم اگه واقعأ‌ به هر بچه ای توجه لازم بشه مملکت ما ميشه مدينهء فاضله ! نمی دونم .نمی دونم ... اما من مثل بقيه بهشون خيانت نخواهم کرد ...

/ 5 نظر / 5 بازدید
nima

سلام من کی گفتم شما مشکل داريد

shemshad

سلام . ممنون ا اينکه به من سر زديد. اگر تمايل داريد تبادل لينک کنيم. نگفتيد اما چی؟

shiva

((حرف های کودکانه هميشه عجيبند ،به خاطره صداقتشان ،شايد دليل بی عاری آنهاست ، که صادقانه در کلامشان موج می زند، اين افسانه نيست ، يک دروغ واضح و پليد نيست ، يک حقيقت شگرف هم نيست ، اين فقط حقيقتی است که ما از آن بدور مانده ايم،،، فقط همين !!!!!! ))... سلام دوست گلم . حرفات رو قبول دارم ، فقط ..... می دونی ، درسته که زندگی سخته ، به خصوص واسه بچه ها توی این محیط های سرد ، اما اون ها به امید رسیدن به فردای قشنگ روزهای سخت رو تحمل می کنن ، ( این و قبول دارین ؟) پس به نظر من نبايد از بچگی بهشون حالی کنيم فردا بده ، چون از حالا اميدشون رو از دست می دن و دليلی واسه ادامه ندارن. بايد بگذاريم که توی دنيای خودشون باشن و از دور مواظبشون باشيم.

ماهي دودي

Come and take a look at my world اين روزا ماهي دودي مرغوب كم پيدا ميشه

camy

سلام . وبلاگ جالب و جمع و جوری داری . آدم خوشش مياد . ... موفق باشی . اونورا بيا....