مداد سیاه

انتهاي صفحه


مرد از روی الفبای خیس نامه گذشت
بدون حرکت هشت لولای چتر
و دانه های برف شيارهای گونه هايم را در سردی يک عبور نم می زد
کسی به آسمان مشتی پرنده پاشيد
من نقطه ای سياه شدم
برای تنها حرف ناتمام نامه که خشک مانده بود .

خودم وقتی بچه بودم !

مهرنوش قاسمی

 

بالاي صفحه

خانه
آرشيو
پست الكترونيك

ليست وبلاگهای به روز شده