مداد سیاه

انتهاي صفحه


من از جهان بی تفاوتی حرف ها و فکرها و صدا ها می آيم
و اين جهان به لانهء ماران مانند است
و اين جهان پر از صدای حرکت پاهای مردميست
که همچنان که تو را می بوسند
در ذهن خود طناب دار تو را می بافند ...

فروغ

نمی دونم ! اما اونقدر دور شدم که نمی دونم ديگه کی می بتونم برگردم ...
و اين منم زنی تنها در آستانهء فصلی سرد ...

مهرنوش قاسمی

 

بالاي صفحه

خانه
آرشيو
پست الكترونيك

ليست وبلاگهای به روز شده